زئوس، خدای خدایان فرمان داد تا پرومته نافرمان را به بند کشند و این‌گونه بود حکایت من و تو که اینجا آغاز شد.

تو میراث‌خوار زندان‌بانان زئوس گشتی تا هر روز نگه‌بان فرزندی از سلاله‌ی آفتاب و روشنی گردی و برای من و تو زندان دو معنای جداگانه پیدا کرد، دو نفر در دو سوی دیوار با دری آهنی و دریچه‌یی کوچک میان آن، توبیرون سلول، من درون سلول.

حال بهتر است هم‌دیگر را بهتر بشناسیم

من معلم‌ام…نه! نه! …

من دانش‌آموز صمد بهرنگی‌ام، همان که الدوز و کلاغ‌ها و ماهی سیاه کوچولو را نوشت که حرکت کردن را به همه بیاموزد. او را می‌شناسی؟ می‌دانم که نمی‌شناسی.

من محصل خانعلی‌ام ، همان معلمی که یاد داد چه‌گونه خورشیدی بر تخته سیاه کلاس‌مان بکشیم که نورش خفاش‌ها را فراری دهد.

می‌دانی او که بود؟

من هم‌کار بهمن عزتی‌ام، مردی که همیشه بوی باران می‌داد و انسانی که هنوز مردم کرمانشاه و روستاهای‌اش با اولین باران پائیزی به یاد او می‌افتند، اصلا می‌دانی او که بود ؟ می‌دانم که نم‌یدانی.²

من معلم‌ام، از دانش‌آموزان‌ام لب‌خند و پرسیدن را به ارث برده‌ام.

حال که من را شناختی، تو از خودت بگو، هم‌کاران‌ات که بوده‌اند، خشم و نفرت وجودت را از چه کسی به ارث برده‌ای، دست‌بند و پابندهای‌ات از چه کسی به جا مانده ؟ از سیاه‌چال‌های ضحاک؟

از خودت بگو، تو کیستی؟ فقط مرا از دست‌بند و زنجیر و شلاق، از دیوارهای محکم ۲۰۹، از چشم‌های الکترونیکی زندان، از درهای محکم آن مترسان، دیگر هیچ هراسی در من ایجاد نمی‌کنند. عصبانی مشو، فریاد مکش، با مشت بر قلب‌ام مکوب که چرا سرم را بالا می گیرم، داستان مشت تو و سر زن زندانی را به یاد دارم.

مرا مزن که چرا آواز می‌خوانم، من کردم، اجداد من عشق‌شان را، دردهای‌شان را، مبارزات‌شان را و بودن‌شان را در آوازها و سرودهای‌شان برای من به یادگار گذاشته‌اند. من باید بخوانم و تو باید بشنوی. و تو باید به آوازم گوش دهی، می‌دانم که رنجت می‌دهد.

مرا به باد کتک مگیر که هنگام راه رفتن صدای پای‌ام می‌آید، آخر مادرم به من آموخته، با گام‌های‌ام با زمین سخن بگویم، بین من و زمین، پیمانی است و پیوندی که زمین را پر از زیبائی و پر از لب‌خند کنم . پس بگذار قدم بزنم، بگذار صدای پای‌ام را بشنود، بگذار زمین بداند من هنوز زنده‌ام و امیدوار.

قلم و کاغذ را از من دریغ مکن، می‌خواهم برای کودکان سرزمین‌ام لالائی بسرایم، سرشار از امید، پر از داستان صمد و زندگی‌اش، خانعلی و آرزوهای‌اش، از عزتی و دانش‌آ‌موزان‌‌اش ، می‌خواهم بنویسم، می‌خواهم با مردم‌ام سخن بگویم، از درون سلول‌ام، از همین‌جا، می‌فهمی چه می‌گویم؟ می‌دانم به تو آموخته‌اند از نور، از زیبایی‌ها، از اندیشه و اندیشیدن متنفر باشی.

اما نترس به درون سلول‌ام بیا، مهمان سفره‌ی کوچک و پاره‌ی من باش، ببین من چه‌گونه هر شب همه دانش آموزان‌ام را مهمان می‌کنم، برای‌شان چه‌گونه قصه می‌گویم، اما تو که اجازه نداری ببینی، تو که اجازه نداری بشنوی، تو باید عاشق شوی، باید انسان شوی، باید این‌ سوی در باشی تا بفهمی من چه می‌گویم.

به من نگاه کن تا بدانی فرق من و تو در چیست‌، من هر روز بر دیوار سلول‌ام دستان دل‌دارم را و چشمان زیبای‌اش را می‌کشم، و انگشتانش را در دست می‌گیرم و گرمی زنده‌گی را در دستان‌اش و انتظار و اشتیاق را در چشمان‌اش می‌خوانم، اما تو هر روز با باتوم دستت انگشتان نقش بسته بر دیوار را می‌شکنی و چشمان منتظرش را در می‌آوری و دیوار را سیاه می‌کنی.

دنیای تو همیشه تاریکی و زندان خواهد بود و «شعور نور» آزارت خواهد داد، من ماه‌ها است چشم انتظار دیدن یک آسمان پر ستاره‌ام.

با ستاره‌های یاغی که در تاریکی از این سوی آسمان به آن سوی آسمان پر بکشند و سینه سیاهی را با نور بشکافند. اما تو سال‌ها است در تاریکی زنده‌گی می‌کنی، شب تو بی ستاره است، می‌دانی آسمان بی ستاره یعنی چی؟ آسمان همیشه شب یعنی چی؟

این‌بار که به ۲۰۹ برگشتم به درون سلول‌ام بیا من برای‌ات آرزوها دارم، نه از رنگ دعاهای تو که سراسر آتش است و ترس از جهنم، آرزوهای من پر از امید و لبخند و عشق است. به درون سلول‌ام بیا تا راز آخرین لب‌خند عزتی را پای چوبه‌ی دار برای‌ات بگویم، می‌دانم که باز بندی بند ۲۰۹ خواهم شد، در حالی که تو با همه وجود پر از کینه‌ات بر سر من فریاد می‌کشی و من باز دل‌ام برای تو و دنیای حقیری که دورت ساخته‌اند می‌سوزد. من بر می‌گردم در حالی که یک معلم‌ام و لب‌خند کودکان سرزمین‌ام را هنوز بر لب دارم.

معلم محکوم به اعدام، فرزاد کمانگر

بند بیماران عفونی زندان رجایی شهر کرج

http://iris2m.blogspot.com/2010/04/blog-post_28.html

ا
اگرصد نفر باشند و به سه تای ان ها مشکوک باشید هر صد نفر را بکشید.(1)/اگر 50 هزار نفر هم کشته شوند باید حکومت روحانی در این جا برقرار شود(2)/هركه به رسول خدا اهانت كند ، هر كه به ائمه هدي اهانت كند ، واجب‏ القتل است.» (3)/)/آنکه مکتبی را مسخره می‌کند، اسلام را مسخره می‌کند. اگر متعمد باشد، مرتد فطری است. زنش برایش حرام است. مالش هم باید به ورثه داده شود. خودش هم باید مقتول شود(4)/یوم اله واقعی روزی است که امیرالمونین علیه السلام شمشیرش را کشید و خوارج را از اول تا آخر درو کرد و تمامشان را کشت . ایام اله روزهایی است که خداوند تبارک و تعالی یک زلزله ای را وارد می کند ، یک سیلی را وارد می کند ، یک توفانی را وارد می کند ، به این مردم شلاق می زند که آدم بشوید . امیرالمومنین اگر بنا بود مسامحه بکند شمشیر نمی کشید تا هفتسد نفر را یک جا بکشد . در حبس ما هم بیشتر این اشخاصی که هستند مفسدند . اگرما آنهارا نکشیم هر یکیشان که بیرون بروند آدم می کشند . آدم نمی شوند این ها ! شما آقایان علما چرا فقط سراغ احکام نماز و روزه می روید ؟ چرا هی آیات رحمت را در قران می خوانید و آیات قتل را نمی خوانید ؟ قران می گوید بکشید ! بزنید ! حبس کنید ، چرا شما فقط همان طرفش را گرفته اید که صحبت از رحمت می کند ؟ رحمت مخالفت با خداست ! محراب یعنی مکان حرب ، یعنی مکان جنگ ، از محراب ها باید جنگ پیدا شود ، چنانکه بیشتر جنگ های اسلام از محراب ها پیدا می شد . پیغبر شمشیر دارد تا آدم بکشد ، ائمه ما علیهم السلام همگی جنگی بودند ، همگی جنگی بودند ، شمشیر می کشیدند ، آدم می کشتند . ما خلیفه می خواهیم که دست ببرد ، حد بزند ، رجم کند ، همانطورکه رسول الله صلی اله علیه دست می برید ، حد می زد ، رجم می کرد همانطورکه یهود بنی قریضه را چون جماعتی ناراضی بودند قتل عام کرد . اگر رسول الله فرمان داد که فلان محل را بگیرید فلان خانه را آتش بزنید ، فلان طایفه را از بین ببرید ، حکم به عدل فرموده است . زندگی بشر را باید به قصاص تامین کرد ، زیرا حیات توده زیر این قتل قصاصی خوابیده است . با چند سال زندان کار درست نمی شود ، این عواطف کودکانه را کنار بگذارید “(5).ودر اخر ویدویی از سخنان خمینی این ابر مرد جنایتکاررابشنوید و به یاد بسپارید که راه او راه نیستی و نابودی و بازگشت به راهش خیانت به خون های ریخته دشه در راه ازادی میهنمان است.
دیدن این ویدئو به همگان و به خصوص دوستداران راه این امام جنایتکار توصیه می شود.

منابع:

1-(خوزستانی ، مقاله تحریف کدام اندیشه ها، کدام ارزشها، به نقل از کتاب آقای محمد جعفری )
2-بنی صدر ، کتاب درس تجربه، ص138
3-( سخنرانی در جمع گروهي از بانوان لنگرود،۵۸/۴/۲، صحيفه نور، ج ۷، ص۱۸۲
4-صحیفه نور،ج14،ص376
5- سخنرانی خمینی ،هفته وحدت،روز زایش محمد پیامبر مسلمانان سال 1360

مردي خري ديد به گل در نشسته و صاحب خر از بيرون كشيدن آن درمانده. مساعدت را (براي كمك كردن) دست در دُم خر زده قُوَت كرد (زور زد). دُم از جاي كنده آمد. فغان از صاحب خر برخاست كه “تاوان بده”!

مرد به قصد فرار به كوچه‌يي دويد، بن بست يافت. خود را به خانه‌يي درافگند. زني آنجا كنار حوض خانه چيزي مي‌شست و بار حمل داشت (حامله بود). از آن هياهو و آواز در بترسيد، بار بگذاشت (سِقط كرد). خانه خدا (صاحبِ خانه) نيز با صاحب خر هم آواز شد.
مردِ گريزان بر بام خانه دويد. راهي نيافت، از بام به كوچه‌يي فروجست كه در آن طبيبي خانه داشت. مگر جواني پدر بيمارش را به انتظار نوبت در سايهء ديوار خوابانده بود؛ مرد بر آن پير بيمار فرود آمد، چنان كه بيمار در جاي بمُرد. پدر مُرده نيز به خانه خداي و صاحب خر پيوست!
مَرد، همچنان گريزان، در سر پيچ كوچه با يهودي رهگذر سينه به سينه شد و بر زمينش افگند. پاره چوبي در چشم يهودي رفت و كورش كرد. او نيز نالان و خونريزان به جمع متعاقبان پيوست!
مرد گريزان، به ستوه از اين همه، خود را به خانهء قاضي افگند كه “دخيلم!”. مگر قاضي در آن ساعت با زن شاكيه خلوت كرده بود. چون رازش فاش ديد، چارهء رسوايي را در جانبداري از او يافت و چون از حال و حكايت او آگاه شد، مدعيان را به درون خواند.
نخست از يهودي پرسيد .گفت: “اين مسلمان يك چشم مرا نابينا كرده است. قصاص طلب مي‌كنم.
قاضي گفت: “دَيتِ مسلمان بر يهودي نيمه بيش نيست.. بايد آن چشم ديگرت را نيز نابينا كند تا بتوان از او يك چشم بركند!” و چون يهودي سود خود را در انصراف از شكايت ديد، به پنجاه دينار جريمه محكومش كرد!
جوانِ پدر مرده را پيش خواند .گفت: “اين مرد از بام بلند بر پدر بيمار من افتاد، هلاكش كرده است. به طلب قصاص او آمده‌ام.”
قاضي گفت: “پدرت بيمار بوده است، و ارزش حيات بيمار نيمي از ارزش شخص سالم است. حكم عادلانه اين است كه پدر او را زير همان ديوار بنشانيم و تو بر او فرودآيي، چنان كه يك نيمهء جانش را بستاني!” و جوانك را نيز كه صلاح در گذشت ديده بود، به تأديهء سي دينار جريمهء شكايت بي‌مورد محكوم كرد!
چون نوبت به شوي آن زن رسيد كه از وحشت بار افكنده بود، گفت: “قصاص شرعاً هنگامي جايز است كه راهِ جبران مافات بسته باشد. حالي مي‌توان آن زن را به حلال در فراش (عقد ازدواج) اين مرد كرد تا كودكِ از دست رفته را جبران كند. طلاق را آماده باش!” مردك فغان برآورد و با قاضي جدال مي‌كرد كه ناگاه صاحب خر برخاست و به جانب در دويد.
قاضي آواز داد: “هي! بايست كه اكنون نوبت توست!”
صاحب خر همچنان كه مي‌دود فرياد كرد: “مرا شكايتي نيست. محكم كاري را، به آوردن مرداني مي‌روم كه شهادت دهند خر مرا از كره گي دُم نبوده است

من محاربم زیرا که قلب من گلوله تو را به خون می آلاید.
من محاربم زیرا که دست من باتوم تو را می خراشد.
من محاربم زیرا که بدنم که در زیر پاترول تو می شکند به کمک فنرهای ماشین تو آسیب می رساند.
من محاربم زیرا که پول نفتم که توسط تو دزدیده شده است خرج جنگ و اسباب جنگ می شود.
من محاربم زیرا که تو اسلحه به دست گرفته ای.
من محاربم زیرا که تو مردم را می کشی.
من محاربم زیرا سگان هاری که در لبنان تربیت کرده ای مردم ایران را می درند.
من محاربم زیرا که مردم بی گناه را به زندان می اندازی.
من مفسدفی الارضم زیرا که نماینده تو در هنگام تجاوز به دختری بی گناه دستگیر شده و ارتقا می یابد.
من مفسد فی الارضم زیرا که تو در زندان به بی گناهان تجاوز می کنی.
من دشمن خدا هستم چون دین خدا را تو تحریف می کنی و به لجن کشیده ای.
من دشمن دین خدا هستم زیرا طرفدار بزرگترین مرجع تشیع منتظری هستم.
من همه اینها هستم زیرا که تو نه معنی محارب را می دانی نه مفسد فی الارض را و نه اخلاق را.

1. برنامه ريزی کارزار بی خشونت
قدم اول، تحقيق در بارهء خواسته های جنبش، مشکلات و موانع و ظرفيتهای نظامی، سياسی و فرهنگی
حريف است. با تحقيق، گروههای مطالعاتی، جلسات بحث و گفتگو و کنفرانس ها پايه های طرح کارزار ريخته می شود. متاسفانه در کشوری که ديکتاتوری و سانسور سياسی و فرهنگی امکان ارتباط آزاد و گسترده را محدود می سازد اين بخش از برنامه ريزی کارزار گاه ضعيف ترين بخش آن است. اگرچه خواسته های جنبش در حاليکه مردم تشنه ء آزادی و حق حاکميت ملی هستند به سرعت شکل می گيرند اما تجزيه و تحليل مشکلات و موانع و مطالعه ظرفيت های حريف اغلب بصورت مخفی و تنها در جمع معدودی از مبارزان امکان پذير می شود و از آنجا که مورد نقد و بحث گسترده قرار نمی گيرد به پيشرفت کافی نيز در هنگام آغاز کارزار نمی رسد. از اين رو موانع و ظرفيت های حريف گاه با پرداخت بهای سنگين تر و در جريان مبارزه آشکار می شود.

قدم دوم، تعيين هدف برای فعاليت های اوليه است. اگر در جريان تجزيه و تحليل ظرفيت های حريف نقاط ضعف آشکار شده باشند، انتخاب ضعيف ترين نقطه نظام برای تمرکز دادن انتقادات و اعتراضات اولويت دارد. در يکی از فازهای مبارزه برای استقلال هند از انگليس، گاندی انحصار انگلستان بر معادن نمک هند را بعنوان هدف اصلی کارزار انتخاب کرد. در آغاز به نظر می رسيد اين هدف در مقايسه با هدف اصلی جنبش، يعنی استقلال هند، هدفی کوچک و بی اهميت باشد. اما از آنجا که « نمک » با زندگی همه مردم در اين سرزمين گرم و فقير ارتباط داشت و قيمت نمک بر سختی زندگی آنان می افزود و از سويی ساختن آن مستقل از کمپانی های انگليسی ( و در حقيقت نقض قوانين نمک رايج در مستعمره ) آسان بود ناگهان به نماد جنبش استقلال و دليل ضرورت استقلال برای مردم هند مبدل گشت و انگليس « کارزار نمک » را تهديدی برای «فلج کردن کامل ساختار اداری» خواند. وقتی به گذشته می نگريم از ديدگاه بسياری از تاريخ نويسان « کارزار نمک » درخشان ترين کوشش مبارزه بيست و هشت سالهء هندوستان برای استقلال از انگليس بود.

قدم سوم، پس از تعيين هدف انتخاب اهداف کوتاه مدت و بلند مدت است. به نظر می رسد هدف بلند مدت جنبش مردم ايران رسيدن به دمکراسی و حقوق بشر، عدالت، امنيت و رفاه اقتصادی است و رفراندوم برای تعيين نظامی که اين خواسته ها را تامين می کند در درجهء اول اهميت قرار دارد. اما اهداف کوتاه مدت به همان آسانی انتخاب نمی شوند و چه بسا که هميشه توافق گسترده و يکسانی در اين باره وجود نداشته باشد. اگر اهداف کوتاه مدت روشن نباشند و مورد توافق گسترده مبارزان قرار نگيرند کارزار را به رکود يا توقف دچار می کنند. برای مثال حکومت کودتا ناگهان پايه های توافق گسترده و يکسانی برای مبارزان داخل کشور ريخته است. اهداف تقویت یکپارچگی ومقاومت ملی، فرسایش کودتاچیان، و فلج سازی حکومت کودتا در درجهء اول اهميت قرار گرفته است. برای فرسایش و فلج سازی کودتاچیان بايد اهداف کوتاه مدت تر را نيز مشخص کرد.

اهداف کوتاه مدت بايد قابل دسترسی باشند. پيروزی در زمانی نسبتا کوتاه و رسيدن به اهداف کوتاه مدت و تشويق مبارزان برای ادامه و حرکت به جلو اهميت بسياری دارد. رسيدن به اهداف کوتاه مدت بايد قابل اندازه گيری و برآورد باشد. برای هدف کوتاه مدت بايد جدول زمانی معينی را در نظر داشت تا درپايان مدت معين قابل ارزيابی و تجديد نظر باشد و بالاخره هدف کوتاه مدت بايد قدم مهمی در راه رسيدن به اهداف دراز مدت باشد.

برای مثال، هدف آزادی زندانیان هدفی روشن و قابل اندازه گيری است. اگر مبارزان داخل کشور اين هدف را قابل دسترسی ارزيابی کنند وبرای آن مهلت زمانی مشخصی را قرار دهند طبيعی است که رسيدن به اين هدف کوتاه مدت باعث تشويق و روحيهء مبارزان و قدم مهمی در راه رسيدن به اهداف دراز مدت می شود.

در تعيين اهداف کوتاه مدت بايد « حداقل » هايی را که برای مبارزان قابل قبول است مشخص کرد تا خطر به سازش کشيده شدن و متوقف ساختن بخشی از کارزار بدون ايجاد تغييری اساسی کمتر شود. برای مثال پذيرش آزاد کردن تعدادی از دانشجويان و فعالان رده های پايين در حاليکه رهبران و فعالان ردهء بالا در زندانهای سری سپاه برای اجرای نمايش های تلويزيونی و اعترافات ساختگی زير شکنجه قرار دارند به منزلهء به خطر انداختن هدف کوتاه مدت کارزار است و نبايد در چهارچوب « حداقل » برای مبارزان قابل قبول باشد.

2. آناليز کارزار بی خشونت
تجزيه و تحليل و بررسی کارزار پس از مشخص کردن اهداف آن آغاز می شود. تجزيه و تحليل کارزار مشخص می کند که شرکت کنندگان اين کارزار چه کسانی هستند و چگونه به کارزار ياری می رسانند. برای پيروزی کارزار به شرکت چه کسانی نياز است و چگونه می توان با آنها تماس گرفت. ظرفيت حريف، مکانيسم تهاجم و سرکوب حريف و راههای مقابله و خنثی ساختن اين سرکوب بخش مهمی از اين تجزيه و تحليل است. بر اساس اين تجزيه و تحليل « نقشه عمل » کارزار تدوين می شود. « نقشه عمل » شامل افزايش قدم به قدم فشار مردم بر حريف است. در هر مرحله فشار به حريف افزايش می يابد بدون آنکه فعاليتهای مرحلهء قبلی کنار گذاشته شود. تحصيل و تعليم درسهای مبارزه بی خشونت بايد در همهء مراحل بخش جدايی ناپذير کارزار باشد. بطور کلاسيک افزايش قدم به قدم فشار بر حريف در کارزار بی خشونت در مراحل زير صورت می گيرد:
1) تحقيق و مطالعه در ظرفيت های خود، حريف و تعيين اهداف
2) مذاکرات و تلاش برای متقاعد ساختن حريف به عقب نشينی در برابر خواسته های مردم
3) سخنرانی ها و جلسات عمومی، نامه های سرگشاده
4) تظاهرات موضعی و عمومی
5) اعتصابات محدود از اعتصابات کاری تا غذايی
6) تحريم های مالی ( در صورت امکان )
7) نافرمانی مدنی، حرکت دسته جمعی در نقض قانون
8) اعتصابات عمومی ( متوقف ساختن کامل چرخهای اقتصادی )
9) ايجاد يک حکومت موازی

3. ارزيابی کارزار بی خشونت
کسی که وظيفه ارزيابی کارزار را به عهده دارد ليستی از مسائل کليدی زير آماده می کند و آنگاه درزير هر يک از اين مسائل سؤالات مقدر را مطرح می کند و سعی می کند تا با جواب دادن به اين سؤالات نمای کلی کارزار و دستاوردهای آنرا بدست دهد.

1) تاريخ کارزار
آيا نقاط آغاز و پايان کارزار تحت بررسی مشخص هستند؟ آيا مبارزان برای کارزار خود جدول زمانی خاصی در نظر داشتند؟
2) اهداف
الف – بلند مدت – آيا اهداف بلند مدت روشن و مورد توافق عمومی بودند؟ آيا اين اهداف به صراحت اعلام شدند؟
ب- کوتاه مدت – آيا اهداف کوتاه مدت انتخاب شده بودند؟ آيا قابل دسترسی بودند؟ آيا دسترسی به آنها قابل برآورد و اندازه گيری است؟ آيآ با دسترسی به اين اهداف کارزار به اهداف بلند مدت خود نزديکتر می باشد؟
ج – جدول زمانی – آيا مهلت زمانی مشخص برای رسيدن به به اهداف کوتاه مدت معين شده بود تا بر اساس آن بتوان پيشرفت و ميزان موفقيت کارزار را اندازه گيری کرد؟
د – برنامهء حداقل – آيا اهداف حداقلی از پيش تعيين شده بودند تا بر اساس آنها کارزار به سازش و يا مصالحه کشيده نشود؟

3) شرکت کنندگان
در آغاز چه کسی طرفدار ما بود و چه کسانی را نياز داشتيم؟ برای حصول موفقيت طرفداران خود چه کنيم؟ اين کسان را چگونه می بايست جذب می کرديم؟ آيا بدنه ای از طرفداران سازمان يافته و منضبط برای ادامه کارزار و ايجاد تداوم وجود داشت؟
4) مخالفان
چه کسانی در اردوی مخالفان تصميم گيران اصلی هستند؟ آيا لازم است برای پيروزی کارزار بخشی از طرفداران مخالفان به کارزار بپيوندند و يا خنثی گردند؟ جذب اينان و يا خنثی کردن آنها به چه طريقی بايد انجام پذيرد؟
5) سازماندهی و کارسازنده
ساختار سازمانی جريانی که می بايست بدنهء اصلی کارزار را تشکيل دهد و آن را به نتيجه برساند چه بود؟ تصميم گيريها چگونه انجام شد؟ کارزار چگونه از حمايت مالی برخوردار شد؟ آيا همزمان با کارزار در مخالفت با رژيم کار سازنده برای جايگزين کردن نهادهای موازی با آن به جای نهادهای رژيم انجام گرفت و اگر گرفت ميزان موفقيت آن چه بود؟
6) آمادگی برای عمل
چه تحقيق و مطالعاتی صورت گرفته بودند؟ تحصيل و تعليم کادرها، سخنرانی عمومی و استفاده از رسانه های گروهی غرب و يا مستقل تا چه اندازه انجام شده بود؟ تعليم کارها برای حرکتهای اصلی و يا مستقل تا چه اندازه انجام شده بود؟ تعليم کادرها برای حرکتهای اصلی و مهم کارزار تا چه حد انجام شده بود؟ آيا مبارزان به اندازهء کافی برای مقابله با سرکوب قابل پيش بينی آماده بودند؟ آيا به رژيم قبل از حادتر کردن مبارزه اولتيماتوم داده شده بود؟ اگر شده بود جواب رژيم چه بود؟
7) عمل
چه شکلهايی از عمل بی خشونت در طول کارزار به کار گرفته شدند؟ ( از اعلاميه دادنها، نامه های سرگشاده، اعتراض دسته جمعی، تظاهرات، اعتصاب غذا، اعتصابات عمومی، فلج کردن اقتصادی و اجتماعی رژيم، تشکيل نهادهای موازی و در نهايت جايگزينی ) آيا لازم بود مبارزه از يک پله به پله بالاتر ارتقا پيدا کند؟ اگر بود چه وقت و چگونه؟ آيا اعتصابات محدود و تحريمها مؤثر بودند؟ آيا کارزار در نهايت به نافرمانی مدنی و حرکت مدنی و حرکت دسته جمعی می انجامد يا خير؟ چرا؟ و بالاخره آیا عمل دسته جمعی در نقطه توقفش می ايستد ویا فراتر می رود؟
8) عکس العمل مخالفان
آيا مبارزان اکثرا کتک خوردند، به زندان افتادند، شکنجه شدند، به قتل رسيدند و يا برای هدف سرکوب قرار گرفتن اولويت های خاصی تعيين شده بود؟ آيا خانواده های آنان امکان ابراز مخالفت و دفاع از آنان را داشتند؟ کداميک از مبارزان و به چه دليل زير شکنجه قرار گرفتند و از اعترافات آنها چه استفاده ای مورد نظر رژيم بود؟ تاکتيک های ديگر مخالفان از تمسخر، حذف کردن از رسانه ها، و به سازش و مصالحه کشاندن در چه مراحلی صورت گرفت و تا چه حد موفقيت آميز بود؟
9) نتايج
آيا کارزار به اهداف کوتاه مدت خود رسيد؟ آيا پيشرفتی در جهت اهداف دراز مدت حاصل آمد؟ بر سر مبارزان مجروح و زندانی چه آمد؟ آيا از پايگاههای هر چند محدود توده ای رژيم کاسته شد؟
10) آناليز
آيا تاکتيک های مناسبی در زمانهای مناسب اتخاذ شده بود؟ آيا بهترين اهداف انتخاب شده بودند؟ آيا جدول زمانی واقع بينانه انتخاب شده بود؟ اگر واقع بينانه بود آيا کارزار به جدول زمانی تعيين کرده وفادار ماند؟ آيا آگاهی توده ها ارتقا پيدا کرد؟ آيا عملهای غير خشونت آميز کارزار به روشنی اسطوره ها، رازها و حقايق جامعه و مشکلات آنرا به مردم رساندند؟ اگر اهداف کوتاه مدت به نتيجه نرسيدند چرا چنين شد؟ کارزار چگونه می توانست تقويت شود؟ آيا بنيهء سازمانی و وسعت آن برای انجام موفقيت آميز کارزار و ادامه ء آن کافی بودند؟ آيا تصميم گيرندگان کارزار از نظرهای شرکت کنندگان و طرفداران خود با خبر می شدند ونسبت به آن پاسخگو بودند؟ آيا در زمينه ء تصميم گيری مشکلاتی ناشی از قاطعيت بيش از حد يا ترديد بيش از اندازه وجود داشت؟ چه کسی در طول کارزار ابتکار عمل را به دست داشت، رژيم يا مبارزان؟ آيا وقايع غير منتظره ای بودند که به کارزار ياری و يا به آن آسيب رساندند؟

اين ارزيابی پيشنهادی ده قسمتی برای استراتژيست مبارزه ء بی خشونت چهارچوبه ای برای تجزيه و تحليل و نقد کارزار فراهم می کند. همانطور که در آغاز گفته شد پيگيری و رويکرد سازمان يافته از عناصر کليدی يک کارزار موفق محسوب می شوند. اما نبايد از نظر دور داشت که اين دو خصوصيت از عناصر کليدی ارزيابی موفق از کارزار بی خشونت نيز به شمار می آيند. در اين مرحله ما بيش از هر چيز به تجزيه و تحليل و بررسی گسترده، سامان يافته و پی گيری فعالیت های مبارزان کشور احتياج داريم. مبارزان می توانند با نوشتن تجربيات خود و انتشار آن در سطح وسيع، مبارزه بی خشونت را ارتقا دهند. درزمانی که به نظر می رسد مبارزه وارد فازی از اعتصاب غذاها و اعتراضات پراکنده شده باشد و تظاهرات خيابانی و تحصن ها هنوز وجه سراسری و ملی نيافته عدم انتشار تجربيات و ترسيم تصوير بزرگتر جنبش برای جوانان اين توهم را ايجاد می کند که جنبش به رکود يا تسليم در برابر سرکوب رژيم دچار شده است. واقعيت اما چنين نيست.

اعتراض دانشجويی 18 تيرماه 1378 به يک روز نيانجاميد. بنا به گزارش شورای عالی امنيت ملی رژيم در طول سال 76 تا 77، 14 راهپيمايی در کوی دانشگاه تهران انجام گرفته بود که جمعيت در اين راهپيمايی ها به طور متوسط 100 تا 150 نفر ثبت شده بودند و همه در کنترل کامل کلانتری يوسف آباد قرار داشتند. اما چهار سال بعد درتيرماه 1382 عليرغم حمله و سرکوب وحشيانه، استبداد حاکم با چهره ای پي گيرتر، دليرتر، پخته تر و برخوردار از حمايت مردمی گسترده تری مواجه گشت. و امروز ده سال بعد از تيرماه 1378 ، و پس از چند هفته سرکوب وحشيانه، حکومت کودتا از کنترل و سرکوب کامل عاجز است. بر اساس آنچه که تا کنون رخ داده می توان گفت که مبارزهء بی خشونت مردم ما پيشرفت و بلوغی اعجاب انگيز داشته است.

رامين احمدی

منابع

1. Gene Sharp, The Politics of Nonviolent Action – Extending Horizons Books, 1973
2. Peter Ackerman and Christopher Kruegler, Strategic Nonviolent Conflict, 1994
3. Thomas Schelling, Some Questions on Civilian Defense In Civilian Resistance as a National Defense, Penguin Books, 1969

ترديدي در اين بحث نميتوان داشت که منشاء نابسامانيهاي بسياري که در عرصه هاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي، اخلاقي و … در جامعه امروز ايران شاهد هستيم، روحانيون  عدم کفايت آنها در اداره امور بوده است که به واسطه عملکرد حذفي و تشنگي ايشان براي قدرت مجال تصحيح را از ديگر نيروهاي کنشگر جامعه گرفته است. آنچه تحولات اخير عيان ساخت آن بود که اين قشر تا چه پايه در حفظ قدرت ولو به قيمت جان و مال و آزادي مردمان (عدم همراهي با مردم ايران و پيشي گرفتن بر چاپلوسي ديکتاتوري) و چوب حراج زدن به ايران (نظير عدول از حقوق ايرانيان بر خزر) حريصند و از اينرو جامه قداست از اندام ناراستشان فرو افتاد.

حال سوال اينست که با روحانيون که براي چندمين بار به اعتماد چند صد ساله مردم خيانت کردند چه بايد کرد؟

جواب من اينست:

اگر معتقديد و ميدانيد که اين قشر با ما مردمان ناراستند (جالب آنست که جمع بزرگي از عوام مردم نيز بر اين باور هستند) بياييد روحانيون را بصورت عملي از شئون مختلف زندگي خود حذف کنيم. بياييد دعوتشان نکنيم و به جمع خود نپذيريمشان، در مراسم شاديمان، در مراسم عزايمان، در اعياد مذهبي و ملي، در نظر خواهيهاي و ريش سفيديها، در احترامها و ديد و بازديدهايمان ايشان را حذف کنيم.

بياييد اگر مذهبي هستيم ولي سبزيم، گردش مالي ايشان را با عدم پرداخت وجوه شرعي خود از ميان ببريم. خود به دنبال نيازمند اين وجوه برويم و دردي از دردهاي اجتماع را حل کنيم نه آنکه آنرا به کساني دهيم که آنرا تبديل به اموال شخصي کرده يا چماق کرده و برسرمان بکوبند.

بياييد در عقدهامان خطبه عقد را خود بخوانيم، در عزاهامان از سخنراني هاي هزار بار تکرار و تهي اين قشر استفاده نکنيم. در ديدو بازديدهايمان آنها را حذف کنيم تا بدانند که ميدانيم چه ميکنند و نميتوانند در پس رداي دروغين تقدس پنهان شوند.

بياييد از ترسهاي کم عمق القاء شده از طرف اينان که براي تداوم حکومتشان در آن ميدمند، فراتر رويم و در قامت انساني آزاد عمل کنيم.

مگر نه آنکه ما بيشماريم، بياييد از آنها پول و احترام و تقدس را دريغ کنيم تا از رهگذر اعتبار نبخشيدن ما خود بخود از جايگاهي که نابحق اشغال کرده اند، فرو افتند.

1. نصب keylogger و ارسال آنچه شما تايپ ميکنيد به آدرس هاي متفاوت

2. در اختيار گرفتن وقفه هاي سيستمي براي تهيه Screenshot از صفحه و ارسال آن به برخي آدرسها

3. نصب Backdoor (در پشتي) روي سيستم براي نفوذ بعدي به سيستم

4. در صورت uninstall نيز بصورت واقعي و کامل برداشته نميشود و قسمتهايي از آن در سيستم باقي ميماند که عمليات کاربر را مانيتور ميکند.

تعريف: ايده اصلي اين روش عبارتست از ايجاد وسيله اي براي رساندن يک ماده موثر عليه هدف مورد نظر، به آن و پخش ماده در نقطه هدف به نحوي که در شرايط مبارزه خياباني قابل استفاده باشد و بدون ايجاد تلفات باعث ايجاد لطمات، زحمت و وحشت نيروهاي سرکوبگر گردد و منجر به غير فعال شدن و پراکنده شدن ايشان گردد.

کاربرد: با استفاده از اين وسيله ميتوان از فاصله 20-150 متري اقدام به پاشيدن رنگ، مواد کثيف، مواد اشک آور، هر ماده ديگر براي ايجاد لطمه، زحمت يا وحشت در نيروهاي مهاجم استفاده نمود. همچنين به سرعت ميتوان تصاوير ديواري ديکتاتورها را رنگي کرد.

ملاحظات مهم: از موادي که ايجاد تلفات جاني در نيروهاي سرکوبگري ميکنند اکيدا خود داري کنيد، چون اينکار منجر به ايجاد واکنش تلافي جويانه با استفاده از سلاح خواهد شد که به قيمت جان و سلامت خودتان و ديگر آزادي جويان خواهد بود. به هر حال نيروهاي آزادي طلب توان آتش معادل نيروهاي مسلح حکومتي را نخواهند داشت.

روش 1: استفاده از تخم مرغ

در اين روش از تخم مرغي که خالي شده يه عنوان وسيله حمل مواد استفاده ميشود. پوسته تخم مرغ ضمن داشتن استحکام کافي براي حمل مواد و شکل مناسب براي پرتاب، در اصابت به هدف سخت ميشکند و محتواي خود را پرت ميکند. ضمنا از اندازه، حجم و شکل مناسب برخوردار است.

ابزار لازم

درفش يا نوک تيز چاقوي کوچک يا  يا ميخ ظريف

سرنگ 10-20 سي سي

چند عدد تخم مرغ

مراحل آماده سازي:

1. با استفاده از ابزار در اختيار، در يکي از دو انتهاي تخم مرغ يک سوراخ به قطر 0.5 سانتي متر ايجاد کنيد. پوسته ظريف و شفاف زير پوست تخم مرغ را نيز سوراخ کنيد.
2. در سمت مقابل سوراخي به قطر 1 ميليمتر (نوک خودکار) ايجاد کنيد. پوسته شفاف و نازک زير پوست تخم مرغ را نيز سوراخ کنيد.
3. زير تخم مرغ يک استکان بگذاريد.
4. تخم مرغ را به نحوي بگذاريد که سوراخ بزرگتر بطرف پايين باشد.
5. داخل سرنگ را پر از هوا کنيد.
6. از محل سوراخ کوچک بداخل تخم مرغ بدميد يا با استفاده از سرنگ (بدون سوزن) هوا تزريق کنيد.
7. محتواي تخم مرغ از سوراخ بزرگتر در سمت پايين خارج ميشود. اگر سوراخ بقدر کافي بزرگ باشد محتواي تخم مرغ بصورت کاملا طبيعي و سالم خارج ميشود و براي غذا کاملا قابل استفاده است.
8. تخم مرغ را بر عکس کنيد. سوراخ کوچکتر در سمت پايين باشد.
9. سوراخ کوچکتر را از بيرون يا داخل با ماده مناسب ببنديد (چسب رازي يا اتو و يک تکه کاغذ بسيار کوچک)
10. از محل سوراخ بزرگتر داخل تخم مرغ را پر از ماده مورد نظر کنيد
11. سوراخ بزرگتر بالايي را  ببنديد.

برخي ترکيبات و مواد قابل استفاده:

1- تخم مرغ سبز چسبنده: از اين روش ميتوان براي رنگي کردن و سبز کردن تصاوير بزرگ ديواري ديکتاتورها و شعارهاي ديوار نوشته استفاده کرد. داخل تخم مرغ را با مخلوط رقيق رنگ سبز + يک ماده چسبنده (نظير سريش) پر کنيد. اين تخم مرغ پس از اصابت هدف را رنگي ميکند.

2- تخم مرغ  رنگي کثيف کننده: چنانچه رنگ را با مواد کثيف و متعفن مثل مدفوع پر کنيد، وسيله جالبي عليه ميليشياي حکومتي ميتواند باشد. تصور کنيد وقتي بر سر نيروهاي سرکوب صدها تخم مرغ کثيف فرود آيد.

3- تخم مرغ اشک آور: چنانچه تخم مرغ با موادي که سوزاننده چشم باشند يا سرفه آور پر شود ميتواند منجر به پراکندگي نيروهاي مهاجم شود. اگر ترکيبات جالبي  را در اين زمينه ميشناسيد بفرستيد.

4- تخم مرغ شعله ور: چنانچه تخم مرغ را با مواد قابل اشتعال پر کنيد ميتواند عکس يا پوستر را بسوزاند. توجه کنيد از اين مورد عليه نيروهاي انساني استفاده نکنيد. آيا ترکيب جالبي را ميشناسيد که بتواند پس از اصابت شعله ور شود؟

توجه ضروري:

1. بدليل اينکه پوسته تخم مرغ قليايي و کلسيمي است بکارگيري ترکيبات اسيدي حتي ضعيف آنرا سوراخ ميکند و قابل استفاده نيست.
2. توجه کنيد که ضمن حمل و نقل و قبل از استفاده تخم مرغ در جيب يا دستتان نشکند (به عوارض شکستن احتمالي آن فکر کنيد)
3. پيشنهاد کنيد بجاي تخم مرغ از چه چيز ديگري ميتوان استفاده کرد.

. ارسطو در يونان قديم حکومت نخبگان اجتماعي را مطرح نمود که اگر چه خود به معني مردم سالاري يا دموکراسي کنوني نبود در طول زمان بصورت دموکراسي هاي نوين خود را پياده سازي نمود که بر اساس داوري مردم بهترين نخبگان سياسي جامعه از نظر توان و صداقت مورد انتخاب قرار ميگيرند و آنها نيز بر اساس اهداف ملي (که در واقع منعکس کننده منافع همان مردم انتخاب کننده است) با بکارگيري نخبگان در همه زمينه هاي علمي ، اقتصادي و … زمينه ساز پيشرفت و تعالي ملي را فراهم ميآورند.

اين ايده در ايران توسط روحانيون مورد استفاده قرار گرفته است اما از شکل صحيح آن خارج شده و تنها گروه نيخبگان اجتماعي فقها شمرده شده اند و از اينرو تمام قدرت را منحصر به ايشان ميداند.

بکارگيري واژه ولايت فقيه يا در شکل افراطي خود ولايت مطلقه فقيه، نماد ديگري از اين نياز به قدرت طلبي است ايده ولايت فقيه در واقع با بنيان گذاشتن اين فرض غلط که فقاهت در برگيرنده و پاسخ دهنده به همه نيازهاي انسان است، فقيه را برترين و شايسته ترين فرد براي اداره اجتماع ميشمارد و مديريت اجتماع را منحصر به فقيه ميداند. اين درحالي است که فقه به معني شناخت رفتار ديني يا احکام، تنها بخش بسيار کوچک و سطحي دين ميباشد که خود بر مبناي جهان بيني ديني شکل ميگيرد. و از اينرو ذاتا فاقد توان ارائه راه حل براي پيچيدگيهاي بسيار مديريت اجتماع ميباشد. و اصولا اداره جوامع امروزي نيازمند بکارگيري علوم و تخصصهاي مختلف و نخبگان تمامي زمينه هاي آگاهي بشري دارد که بايستي توسط نخبگان سياسي مديريت و سازماندهي شوند.

در واقع روشي است براي انحصار طلبي که براي دور کردن مبناي اين قدرت  از دسترس مردم تکنيکهاي متفاوتي را بکار ميگيرد نظير نزديک شدن به عرب، ايجاد سلسله مراتب خاص، ايجاد فيلترينگ خاص براي ورورد به جمع و عدم

در بررسي عناوين درسي در مقاطع مختلف تحصيلي حوزه ميتوان دريافت که  بسياري از اين عناوين کاربردي بجز خطابه و سخنراني يا بکارگيري سفسطه و مغالطات ندارد.

ضعف عملي فقها که ناشي از ضعف تئوري ايشان است منجر به بروز بسياري از مشکلات که در جامعه شاهد آن هستيم شده است و بکارگيري راه حلهاي ناصحيح برخاسته از همين سيستم تفکر نيز منجر به تشديد اين مشکلات و پيچيده تر شدن شرايط شده است.

همچنين فقها براي پوشاندن اين ضعف و در يک عملکرد رقابتي حذفي اقدام به حذف متخصصين تمامي علوم و رشته هاي ديگر نموده اند. نماد اين عملکرد رقابتي را ميتوان در عدم تحمل ديديگاههاي علمي، عرفاني، فلسفي، نهضتهاي هنري و نظاير آن دانست که خود را بصورت حذف فيزيکي اين گروهها ، ممانعت از شکل گيري گروههاي اجتماعي آنها يا اطلاع رساني ايشان ميتوان دانست.

بي توجهي به نظرات متخصصين در مشکلات مختلف اقتصادي، اجتماعي، علمي و … يکي ديگر از نشانه هاي اين موضوع است که آنجا که نتايج ضعيف ببار آورده است همچنان ادامه يافته است و آنجا که منجر به نتايج  فاجعه بار شده است صرفا با تغيير تصميم گيري باز هم بدون کمک گرفتن از ديدگاه متخصصين علوم ديگر منجر به تصميمات ناپايداري شده است که در ظاهر نوعي روش آزمون و خطا به نظر ميرسد در حاليکه در واقع تلاش براي بدست آوردن نتايج صحيح بر پايه ضعيف تئوري حاصل از صرفا فقه است.

*معارف بشري بصورت کلي به 5 شاخه تقسيم ميشوند (فلسفه، دين ، علم ، هنر ، عرفان) که هريک روش شناختي خاص خود و حوزه کلا متفاوتي را دارند.

]]> http://iranroshan.wordpress.com/2009/10/13/%da%86%d8%b1%d8%a7-%d8%b1%d9%88%d8%ad%d8%a7%d9%86%d9%8a%d9%88%d9%86-%da%a9%d8%b4%d9%88%d8%b1-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d9%87-%d8%b3%d9%82%d9%88%d8%b7-%d9%85%d9%8a%d8%a8%d8%b1%d9%86%d8%af/feed/ 1 iranroshan